Het enige echt serieuze filosofische probleem

NRC 16/17 september. Sympathiek interview met ‘achterblijver’ van iemand die zelfmoord heeft gepleegd [Nathan Vos schreef een boek om de niks-aan-de-hand-man te doorgronden, na de zelfdoding van zijn broer David. „Ik had op z’n minst kunnen proberen verder in zijn hoofd te komen.”, tekst Rinskje Koelewijn; Nathan Vos (46) is hoofdredacteur van maandblad Zin. Dat is “een tijdschrift met toegankelijke, maar diepgravende verhalen, bijzondere interviews met inspirerende mensen, karaktervolle columns, vrolijke tips en actuele achtergrond, met als gemene deler de liefde voor de tweede helft van ons leven”, haal ik van hun site. Ik had er nog nooit van gehoord …]

Zelfmoord … – het komt steeds verder uit de taboesfeer. Heel goed: zelfmoord is het enige echt serieuze filosofische probleem. Zo stelt Albert Camus (1913-1960) het in de eerste zin van ‘De mythe van Sisyphus – essay over het absurde’ (1942), en hij heeft helemaal gelijk. In zelfmoord knallen de drie grootste thema’s uit de Europese filosofie op elkaar:

(1) de metafysica, geconcretiseerd in de vraag of hierna nog ‘iets’ komt, zo ja ‘wat’ en alsdan of de manier waarop ik heb geleefd en mijn leven geëindigd heb, enige relevantie heeft inzake dit ‘iets’,

(2) de seculiere dimensie van het hier en nu geconcretiseerd in de vragen ‘wat kan ik weten, hoe moet ik handelen?’, met als een soort ‘bovenbouw naar het transcendente de anamnesis, en

(3) de vrije wil [in het Duits heet het ook wel ‘Freitod‘].

Camus schreef zijn essay tachtig jaar geleden. Intussen is er zeer veel gebeurd, bij gekomen, verdwenen en veranderd, en de veranderingen gaan in verhevigde mate door, maar ‘moord’ met en zonder ‘zelf’ ervoor is nog steeds ‘moord’ en dat mag niet verward worden met ‘hulp bij sterven’ zoals de voltooid-leven-activisten het misnoemen.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *