Weigerambtenarigheid als ziekte

Het blijft tobben met de geneeskunde. Dezer dagen is het in de mythe over homosexualiteit als ziekte weer rumpus [= opwinding, consternatie (red)]. Vandaag was het zelfs dubbel-bingo.

(1) Opperrabbijn Aryeh Ralbag (65) van de Joodse Gemeente Amsterdam heeft een controversiële verklaring over homoseksualiteit ondertekend waarin staat dat homoseksualiteit niet is aangeboren en genezen kan worden en (2) de christelijke organisatie Different biedt homoseksuelen een therapie aan die hen zou helpen hun lustgevoelens te onderdrukken. Zorgverzekeraars vergoeden de therapie

De betrokkenen debiteren prietpraat en geneuzel in reincultuur om zich eruit te lullen.

(1) ‘Ik heb zelf een masterstitel in klinische psychiatrie,’ zegt de Opperrabbijn. ‘Ik heb in de VS homoseksuelen in therapie gehad, soms met goed resultaat.’
Daar zouden wij graag publikaties over willen zien in vakbladen.

‘Of homoseksualiteit is aangeboren of het gevolg van omgevingsfactoren, durf ik niet te zeggen. Maar ik zie het beslist niet als een ziekte.’, zegt hij ook
Therapie zonder dat er sprake is van ziekte? Waar blijven de filosofen van de geneeskunde om deze onzin onderuit te halen?

(2) De Inspectie voor de Gezondheidszorg gaat onderzoek doen naar de zorginstelling Different. De inspectie zegt niet bekend te zijn met Different, maar dat de signalen aanleiding geven te onderzoeken of de therapie wel deugdelijk is.

Zorgverzekeraar Achmea stelt: ‘Als dit een erkende instelling is voor geestelijke gezondheidszorg, dan zijn we verplicht een aantal behandelingen te vergoeden.’ – wie erkent hier wie?

Zelfde vraag als bij (1).

Niemand kan precies zeggen wat ziekte is. In de 19e eeuw bestond de zogenaamde ziekte ‘drapetomanie’. Die kwam alleen voor bij negerslaven. Sommigen van hen hadden de neiging weg te lopen. Dat werd als ziekte benoemd.

In dezelfde tijd typeerde Marx de godsdienst als opium van het volk. Zo bezien zou godsdienstigheid dus een verslaving zijn. In een vergelijkbaar perspectief is religie volgens sommigen een karakterneurose. Omgekeerd leerden wij bij psychiater Rümke in de jaren zestig van de vorige eeuw in Utrecht dat a-religiositeit neurotisch is. In april 1993 deed de fysicus Brian Josephson (Nobelprijs natuurkunde 1973) een curieuze duit in het zakje van de discussie over de relatie tussen nature en nurture door in het gezaghebbende weekblad Nature te stellen dat er een gen voor ‘religious practices’ zou be­staan. Zijn idee stuitte op nogal wat skepsis, en als hij het niet op gezag van zijn Nobelprijs in ‘Nature’ had gepublicee­rd had kunnen krijgen, zou helemaal geen hond het serieus hebben genomen (nu kreeg hij enig weer­woord).

Onlangs werd het idee gelanceerd dat allerlei ouderdomskwaaltjes oftewel PHPD (= pijntje hier, pijntje daar) bij 65-plussers niet meer vergoed zouden moeten worden.

Kortom, tel uit je winst.

Als ik jonger en ondernemender was zou ik een veilinghuis voor ziekten beginnen. Gewoon bij opbod verkopen, die hap. Appie Osterhaus en zijn Mexicaanse griep verdienen het om als schoolmakende pioniers erkend te worden.

Vandaag in de aanbieding: Homoseksualiteit en behandeling bij Different – een prima in de markt liggende DBC (= Diagnose Behandel Combinatie) – wie biedt? Weigerambtenarigheid – een prima complementaire diagnose, waarvoor een bijbehorende therapie vast wel ergens in de maak is.

Wie biedt?